<P>Als een werkgever besluit om het risico van de Werkhervattingsregeling Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten (WGA) zelf te dragen, betekent dit de facto dat hij zelf de WGA-uitkeringen betaalt in plaats van het UWV. De overstap naar eigenrisicodragerschap biedt organisaties de mogelijkheid om op kosten van WGA-premies te besparen. De positie van eigenrisicodrager stelt de werkgever in staat een strakke regie te voeren over het verzuim en om invloed uit te oefenen op de kosten en baten van langdurige arbeidsongeschiktheid. </P><P> De mogelijkheid tot vrijstelling van premiebetaling door zelf het risico te dragen, is nu geregeld in artikel 40 Wet Financiering sociale zekerheid. Als uitvloeisel van de overheidsmaatregelen gericht op het terugdringen van het ziekteverzuim (de Wet Pemba en de Wet Poortwachter) was aan de ondernemingsraad al een adviesrecht toegekend over het eigenrisicodragerschap voor de WAO en later ook de Ziektewet. Artikel 25 (lid 1 onder m) van de Wet op de Ondernemingsraden (WOR) bevat nu de bepaling dat de ondernemingsraad advies moet kunnen uitbrengen over elk voorgenomen besluit tot het dragen van het eigen risico met betrekking tot een uitkering op grond van de Ziektewet, een arbeidsongeschiktheidsuitkering op basis van de IVA of voor de oude gevallen de WAO, of een WGA-uitkering. Naast deze adviesbevoegdheid heeft de or een instemmingsrecht ex artikel 27 van de WOR ten aanzien van het vaststellen, wijzigen of intrekken van een regeling op het gebied van het ziekteverzuim of het re-integratiebeleid en op het terrein van de behandeling van klachten die hiermee verband houden.</P> <P>Het is zaak dat de or tijdig wordt betrokken bij het traject naar eigenrisicodragerschap – bij voorkeur al in de onderzoeksfase. Het is dan ook van belang dat de or zich pro-actief opstelt en gezamenlijk met de bestuurder optrekt. Artikel 25 verplicht de bestuurder om de adviesaanvraag te doen op een moment dat het oordeel van de or nog van wezenlijke invloed kan zijn op het te nemen besluit. De adviesaanvraag moet plaatsvinden ruim voordat de uittreding uit het publieke stelsel een feit is, maar ook ruim voordat een overeenkomst met een private verzekeraar is gesloten. De wet verlangt niet alleen dat de ondernemer zijn beweegredenen kenbaar maakt, maar ook dat hij een overzicht geeft van de te verwachten gevolgen – waaronder die voor het personeel – en van de voorgenomen maatregelen naar aanleiding daarvan.</P> <P>Wil de keuze voor het eigen risico een succes worden, dan moet er een aantal zaken worden geregeld – of minimaal op hoofdlijnen worden beschreven – voordat de werkgever besluit om uit het publieke stelsel te stappen. Te denken valt aan:</P> <P>• Onderzoek naar de polisvoorwaarden van de verschillende aanbieders en wat er al dan niet onder de dekking valt; • Door een onafhankelijk buro een inloop-analyse laten maken (zeer belangrijk voor het bepalen van de private premie); • Beschrijven van een WIA-beleid (integraal aansluitend op verzuim- en re-integratiebeleid) waarin onder meer is opgenomen een klachtenregeling in het kader van het Zelfstandig Bestuursorgaan (ZBO); • Regelen van een financiële verzuim- en WAO/WIA-administratie (uitkeringsstromen); • Wijze van (digitale) dossiervoering/volgsysteem; • Afspraken met externe spelers zoals de bedrijfsarts en de arbeidsdeskundige; • Regelen van samenwerking met de verzekeraar: cofinanciering, ziek-en hersteldmeldingen et cetera (een dienstverleningsovereenkomst sluiten); • Jaarlijkse praktische en financieel-juridische audit op de gehele aanpak van verzuim, re-integratie en het eigen risico WGA.</P>